𝑫𝒛𝒊𝒆ń 𝒑𝒊𝒆𝒓𝒘𝒔𝒛𝒚
𝐙𝐝𝐣ę𝐜𝐢𝐞 𝐰𝐬𝐭𝐲𝐝𝐮 𝐢 𝐳𝐚𝐭𝐫𝐳𝐲𝐦𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐨𝐤𝐫𝐲𝐭𝐲𝐤𝐢.
Porównywanie się z innymi i odkładanie spraw na później to nie brak chęci czy lenistwo, lecz biologiczny hamulec bezpieczeństwa Twojego układu nerwowego. Gdy pojawia się lęk przed oceną, ciało odcina działanie by chronić Cię przed stresem. Nie zmienisz tego nawyku, dopóki będziesz się za niego biczować. Zmiana zaczyna się od zdjęcia wstydu i poczucia ulgi w ciele.
𝐖𝐚ż𝐧𝐚 𝐢𝐧𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚𝐜𝐣𝐚
Poniższy materiał to skrócona forma tekstowa do samodzielnej praktyki.
𝑃𝑒ł𝑛𝑒 𝑛𝑎𝑔𝑟𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑎𝑢𝑑𝑖𝑜 𝑧 𝑚𝑜𝑖𝑚 𝑔ł𝑜𝑠𝑒𝑚 𝑝𝑜𝑔łę𝑏𝑖𝑜𝑛ą 𝑤𝑖𝑒𝑑𝑧ą 𝑧 𝑝𝑠𝑦𝑐ℎ𝑜𝑏𝑖𝑜𝑙𝑜𝑔𝑖𝑖 𝑤𝑦𝑗𝑎ś𝑛𝑖𝑒𝑛𝑖𝑒𝑚 𝑝𝑟𝑜𝑐𝑒𝑠ó𝑤 𝑟𝑜𝑑𝑜𝑤𝑦𝑐ℎ 𝑜𝑟𝑎𝑧 𝑤𝑠𝑝ó𝑙𝑛𝑦𝑚 𝑝𝑟𝑜𝑤𝑎𝑑𝑧𝑒𝑛𝑖𝑒𝑚 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑧 𝑘𝑎ż𝑑𝑦 𝑘𝑟𝑜𝑘 𝑧𝑛𝑎𝑗𝑑𝑧𝑖𝑒𝑠𝑧 𝑤 𝑛𝑎𝑠𝑧𝑒𝑗 𝑏𝑒𝑧𝑝ł𝑎𝑡𝑛𝑒𝑗 𝑝𝑟𝑦𝑤𝑎𝑡𝑛𝑒𝑗 𝑔𝑟𝑢𝑝𝑖𝑒 𝑛𝑎 𝐹𝑎𝑐𝑒𝑏𝑜𝑜𝑘𝑢👇
https://www.facebook.com/groups/839858698681378/
Zanim przejdziesz do opukiwania, zamknij na moment oczy, weź oddech i zbadaj swoje odczucia :
💚 Gdzie czujesz największy ścisk, gdy myślisz o swoich odłożonych planach - w gardle, żołądku czy na klatce piersiowej?
💚 Jak silny jest ten dyskomfort w tej chwili ? (0 - zupełny spokój, 10 - maksymalny stres/paraliż. Zapamiętaj lub zapisz tą liczbę.
💚 Przed jakim ryzykiem lub czyją oceną próbuje uchronić Cię to odkładanie spraw na później ?
𝑍𝑎𝑐𝑧𝑛𝑖𝑗 𝑝𝑜𝑤𝑜𝑙𝑖 𝑜𝑝𝑢𝑘𝑖𝑤𝑎ć 𝑝𝑜𝑤𝑡𝑎𝑟𝑧𝑎𝑗ą𝑐 𝑝𝑜𝑛𝑖ż𝑠𝑧𝑒 𝑧𝑑𝑎𝑛𝑖𝑎 : 👇
𝑷𝒖𝒏𝒌𝒕 𝒌𝒂𝒓𝒂𝒕𝒆
Mimo że ciągle patrzę na innych, czuję że jestem z tyłu i wstydzę się tego, że odkładam plany na później, akceptuję siebie i daję swojemu ciału sygnał bezpieczeństwa.
Mimo że w głowie odzywa się surowy krytyk, że powinnam robić więcej i szybciej, zatrzymuję walkę ze sobą i przyjmuje mój prawdziwy punkt startu.
Mimo że noszę w ciele lęk przed oceną, który paraliżuje moje działania, wybieram łagodność i bezpieczeństwo we własnym tempie.
𝑪𝒛𝒖𝒃𝒆𝒌 𝒈ł𝒐𝒘𝒚
Ten przymus patrzenia na to, co robią inni.
𝑩𝒓𝒆𝒘
Poczucie że znowu zostałam w tyle.
𝑩𝒐𝒌 𝒐𝒌𝒂
Ten wstyd, że odkładam ważne sprawy.
𝑷𝒐𝒅 𝒐𝒌𝒊𝒆𝒎
Całe to napięcie w ciele, gdy włącza się krytyk.
𝑷𝒐𝒅 𝒏𝒐𝒔𝒆𝒎
Lęk przed oceną i myśl, że nie jestem wystarczająca.
𝑩𝒓𝒐𝒅𝒂
Spięcie w gardle i ciężar w klatce piersiowej.
𝑶𝒃𝒐𝒋𝒄𝒛𝒚𝒌
Poczucie że inni radzą sobie o wiele lepiej.
𝑷𝒐𝒅 𝒑𝒂𝒄𝒉ą
Zmęczenie ciągłym biczowaniem samej siebie.
𝑷𝒖𝒏𝒌𝒕 𝒈𝒂𝒎𝒎𝒂
Zauważam ten wstyd i pozwalam mu powoli odpływać.
⭐⭐⭐
𝑪𝒛𝒖𝒃𝒆𝒌 𝒈ł𝒐𝒘𝒚
A co jeśli to odkładanie, to był tylko sygnał przeciążenia?
𝑩𝒓𝒆𝒘
Zdejmuje z siebie ciężar natychmiastowej perfekcji.
𝑩𝒐𝒌 𝒐𝒌𝒂
Moje ciało może bezpiecznie odpuścić surową ocenę.
𝑷𝒐𝒅 𝒐𝒌𝒊𝒆𝒎
Przyjmuje mój obecny punkt startu z pełną łagodnością.
𝑷𝒐𝒅 𝒏𝒐𝒔𝒆𝒎
Nie muszę niczego nikomu udowadniać.
𝑩𝒓𝒐𝒅𝒂
Wybieram małe kroki w moim własnym tempie.
𝑶𝒃𝒐𝒋𝒄𝒛𝒚𝒌
Moja wartość nie zależy od tego jak szybko biegną inni.
𝑷𝒐𝒅 𝒑𝒂𝒄𝒉ą
Jestem wystarczająca i bezpieczna.
𝑷𝒖𝒏𝒌𝒕 𝒈𝒂𝒎𝒎𝒂
Wracam do zaufania, oddechu i wewnętrznego spokoju.
⭐⭐⭐
𝑪𝒛𝒖𝒃𝒆𝒌 𝒈ł𝒐𝒘𝒚
Wybieram działanie bez bata i bez poczucia winy.
𝑩𝒓𝒆𝒘
Moje ciało jest teraz bezpieczne i spokojne.
𝑩𝒐𝒌 𝒐𝒌𝒂
Puszczam cudze oczekiwania.
𝑷𝒐𝒅 𝒐𝒌𝒊𝒆𝒎
Moje tempo jest dla mnie najlepsze.
𝑷𝒐𝒅 𝒏𝒐𝒔𝒆𝒎
Oddycham z ulgą i przestrzenią w klatce.
𝑩𝒓𝒐𝒅𝒂
Ufam moim możliwościom.
𝑶𝒃𝒐𝒋𝒄𝒛𝒚𝒌
Moja energia wraca na właściwe miejsce.
𝑷𝒐𝒅 𝒑𝒂𝒄𝒉ą
Wybieram spokój zamiast wewnętrznej presji.
𝑷𝒖𝒏𝒌𝒕 𝒈𝒂𝒎𝒎𝒂
Kotwiczę lekkość i akceptację w całym ciele.
Weź głęboki wdech nosem i wypuść powietrze ustami z głośnym westchnieniem.
Połóż dłoń w miejscu w którym wcześniej czułaś napięcie. Ile wynosi teraz twój poziom dyskomfortu w skali 0-10? Nawet spadek o 2-3 punkty to sygnał że układ nerwowy odpuszcza stan alarmowy.
🌿🌿🌿🌿
